Sensorische integratie

Wat is Sensorische Integratie therapie

Bij Sensorische (zintuiglijke) integratie wordt informatie die je opneemt met ogen, oren, neus, mond, spieren/gewrichten, huid en evenwichtsorgaan door de hersenen verwerkt. Hierdoor ontstaat een beeld van de wereld om je heen zodat je er op de juiste manier op kan reageren.

Als de Sensorische Integratie niet goed verloopt
Kinderen waarbij de zintuiglijke integratie niet goed verloopt kunnen problemen krijgen met hun motoriek, hun gedrag of het leren op school. Deze problemen uiten zich op vele manieren en zijn afhankelijk van de situatie erger of minder erg. Ouders en omgeving hebben vaak de indruk dat 'als hij zijn best doet gaat het wel!'. Het is dan belangrijk te weten dat een kind met enorme inspanning en concentratie de taken misschien wel kan uitvoeren, maar dat ze niet automatisch geworden zijn. Als een kind bijvoorbeeld moet opletten dat hij recht op z'n stoeltje zit, niet mag wiebelen en ook nog z'n pen goed moet vasthouden, kan het zijn dat hij niet goed meer weet wat de juf gezegd heeft...je kunt immers maar op 1 ding tegelijk letten! Door altijd op te moeten letten krijgt het kind het gevoel op zijn tenen te moeten lopen. Het gevolg is o.a. onzekerheid en faalangst.

Ook kan een kind door slechte verwerking van informatie overgevoelig reageren. Mogelijke signalen hiervan zijn: het niet kunnen verdragen van bepaalde kleren of wasmerkjes, moeite met haren kammen en tanden poetsen, het vermijden van aanraking door anderen, snel draaierig worden op de schommel of wagenziek worden, angst of irritatie bij lawaai en snel een zonnebril of petje opwillen als de zon schijnt. Als de overgevoeligheid niet behandeld wordt, leidt dit tot afweer en gedragsproblemen.


Behandeling

Bij de behandeling van kinderen met Sensorische Integratie (S.I.) - problemen staan de volgende punten centraal:

  • Individuele gerichtheid: ieder kind is anders, het kind staat centraal in de behandeling.
  • Dwang tot ontwikkelen (inner drive): het kind zoekt van nature de activiteiten die voor zijn ontwikkeling van belang zijn. Daarnaast wordt informatie beter verwerkt in de hersenen als het kind plezier beleeft aan de activiteit.
  • Actieve participatie: bewegingen die door het kind zelf uitgevoerd worden, zijn beter te verwerken door de hersenen dan stimulatie van buitenaf (zelf schomelen geeft meer integratie dan geschommeld worden, het kind zal dan ook sneller misselijk worden).
  • Materialen: de gebruikte materialen zijn bedoeld om eigen actie van het kind uit te lokken op alle zintuiggebieden.
  • Spel als middel: alle activiteiten worden spelenderwijs aangeboden, er wordt dus niet 'geoefend'.
  • Ouders hebben een actieve rol.

De S.I. - therapeut sluit aan bij het ontwikkelingsniveau van het kind zodat ook faalangstige en onzekere kinderen optimaal behandeld kunnen worden.

Een behandeling begint altijd met een onderzoek. Hierna wordt in overleg besloten of behandeling volgt. Ook is doorverwijzing naar een kinderfysiotherapeut, ergotherapeut of een orthopedagoog mogelijk voor aanvullend onderzoek en/of behandeling.

Therapeuten

Een Sensorische Integratie (S.I.) - therapeut is een (kinder)fysiotherapeut, ergotherapeut of logopedist die na zijn/haar opleiding de opleiding Sensorische Integratie heeft gevolgd. De problemen worden dus vanuit verschillende invalshoeken bekeken, er is dan ook veel samenwerking tussen de genoemde disciplines. De meeste S.I. - therapeuten werken binnen instellingen, maar door de enorm toegenomen belangstelling ook steeds meer in de vrije vestiging.


Welke kinderen komen in aanmerking voor behandeling?

De Sensorische Integratie therapeut onderzoekt en behandelt kinderen met problemen op de volgende gebieden:

  • stoornissen binnen het autistisch spectrum
  • hyperactiviteit, motorische onrust, aandachts- en concentratieproblemen, ADHD
  • problemen in de ontwikkeling bij (zeer) jonge kinderen
  • eet- en drinkproblemen
  • kinderen met ademhalingsmoeilijkheden

En natuurlijk kinderen die voor hun ouders en omgeving "een puzzel" zijn (ze hebben onduidelijke problemen die wel grote invloed hebben op hun dagelijks functioneren).